Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
anime, manga, animaniak
Valid XHTML 1.0 Transitional Valid CSS!

Historia miecza samurajskiego - Cz. 1

Spis treści
  1. Historia miecza samurajskiego - wstęp
  2. Okres Chokutô/ Ken
  3. Okres Kotô
  4. Okres Shintô
  5. Okres Shin-shintô

Historia miecza samurajskiego - wstęp Historia miecza samurajskiego jest bardzo długa. Oczywiście historycy nie potrafią określić daty powstania pierwszego typowo samurajskiego miecza. Jest to trudne z racji iż dawne miecze z okresu chokutô (do roku 900 n.e.) nie przypominają wyglądem tych mieczy, które obecnie dominują w naszym przedstawieniu miecza samurajskiego. Za miecz samurajski uznaje się łukowaty (wygięty), jednosieczny miecz z hartowaną stalową głownią podczas gdy pierwsze miecze w japonii uznawane już za miecze samurajskie były całkowicie proste. Mało tego początkowo miecze były wyrabiane nie jak to potocznie się uważa przez japończyków ale chińskich i koreańskich kowali. Dopiero wiele lat później japońscy kowale wzorując się na broni zamorskich sąsiadów zaczeli kuć własne jeszcze kiepskiej jakości miecze. Nie przypominały one w większym stopniu późniejszych mieczy. Były kiepsko hartowane i nie posiadały jelca tarczowego (tsuba) oraz charakterystycznej krzywizny głowni. W tamtym okresie miecze były uznawane za miecze wyłącznie dworskie i nie spełniały większej roli bojowej (były za drogie). Dopiero około X wieku n.e. miecze zdobyły status broni bojowej i odgrywały ogromną rolę w wielu wojnach domowych. Ówczesne miecze wyglądem i technologią coraz bardziej zbliżały się ku ostatecznemu wyglądowi. Przeciętna długość głowni z tamtego okresu to około 4 shaku (ok. 120cm). Miecze w tym okresie zyskały taką popularność, że były noszone na codzień. Przeszły transformację z mieczy prostych i służących głównie do kłucia na miecze wygięte i jednosieczne, skonstruowane do cięcia. Pierwszym odnotowanym kowalem z tamtego okresu, który wykuwał wspaniałe miecze samurajskie o znanym i powszechnie uznawanych wyglądzie był kowal Yasutsuna z Hôki. To on koło 900r n.e. wykuł pierwszy tego typu miecz. Od tamtego czasu miecz samurajski zmieniał się nieznacznie. Kolejnym ważnym etapem rozwoju miecza samurajskiego jest okres shintô (1530-1867). Niestety w tym okresie miecz stracił swoje pierwotne znaczenie bojowe na rzecz prezentacyjną. Czyli po prostu ze świetnie kutego miecza o ogromnej jak na tamte lata wartości bojowej stał się ozdobą o niejednokroć kiepskiej jakości głowni. Miecze były bogato zdobione złotem, srebrem, kamieniami szlachetnymi jak i przeróżnymi rytymi na głowni wizerunkami kwiatów, smoków, zwierząt i czego się tylko dało. Ponadto niemal połowa do dzisiaj zachowanych mieczy pochodzi właśnie z tego okresu ich ceny niejednokroć są niższe od ceny współczesnych mieczy. Ostatnim ważnym okresem jest okres Shin-shintô trwający od roku 1868 do teraz. Intronizacja cesarza Mutsuhito zapoczątkowała poważne zmiany w japonii pozwalające na szybki rozwój ekonomiczny jak i techniczny państwa. Produkcja mieczy podupadła bardzo mocno i praktycznie nie ma z tego okresu żadnego na tyle dobrego kowala by został zapamiętany po dziś dzień. Nastał okres kiedy miecz samurajski i wszelkie jego części stały się nowym zainteresowaniem mieszkańców krajów europejskich i USA. Miecze jak i ich wykończenia eksportowano głównie do Francji i USA. Wiele mieczy z tego okresu niechętnie albo wcale nie uznaje się za miecze samurajskie z racji chemicznej i mechanicznej obróbki głowni przeczącej surowej tradycji ręcznego kucia i obróbki głowni. Do nich należą szable paradne oraz policyjne. Po dziś dzień jest niewielu kowali, którzy w dalszym ciągu podtrzymują wiekową tradycje i wytważają miecze od samego początku po koniec ręcznie w tradycyjnym stylu. Zazwyczaj takie miecze są bardzo cenione wśród kolekcjonerów na całym świecie.
c.d.n.